DEFAULT

Titanic unglück

titanic unglück

2. Jan. Trotzdem fasziniert die „Titanic“ die Menschen heute wie keine andere Schiffskatastrophe. Das Unglück ruft nicht nur Filmemacher. Apr. Mit Ziel New York fährt die in Southampton ausgelaufene Titanic in der Nacht erzählt er 24 Jahre nach dem Unglück in einer Radiosendung. 4. März Der Untergang der Titanic forderte Todesopfer. Der Feldbacher Anton Kink sprang gerade noch rechtzeitig in ein Rettungsboot.

Het schip was ,04 meter lang, 28,19 meter breed, 56 meter hoog van onderkant kiel tot bovenkant schoorsteen , 10,54 meter diepgang , had een brutoregistertonnage van De Titanic had drie scheepsschroeven.

De buitenste schroeven waren driebladig, terwijl de middelste schroef vierbladig was. De Titanic verbruikte ongeveer tot ton kolen per dag, die door 29 ketels in ovens werden verbrand.

De vier schoorstenen van de Titanic waren tussen de 24,54 en 24,84 m hoog. De vierde schoorsteen had geen ander praktisch nut dan de ontluchting van de machinekamer en de keukens, en was vooral voor de esthetica geplaatst, omdat schepen met vier schoorstenen bij scheepsbouwkundigen, de media en passagiers uit die tijd zeer geliefd waren.

Het grootste gedeelte van de beschikbare ruimte in de Titanic werd ingericht voor de eerste klas. Opvallend waren het grote trappenhuis in de eerste klasse en de drie liften die de passagiers tussen de verschillende verdiepingen vervoerden.

De grote buitengedeelten lagen aan weerszijden van de promenadedekken en aan het voorste gedeelte van het schip. Voor de tweede klas was minder ruimte gereserveerd, hoewel ook hier naast de eetzaal verschillende voorzieningen aanwezig waren: Verder had de tweede klas de beschikking over een eigen lift.

Als buitenverblijf diende het achtergedeelte van het sloependek en het twee etages lager gelegen brugdek. De derde klas beschikte alleen over een zit- en rookruimte en een open ruimte in de boeg.

De eetzaal bevond zich diep onder in het schip en was onderverdeeld met waterdichte schotten. Buiten was een klein gedeelte beschikbaar aan de boeg en op het gemeenschappelijke dek.

Een belangrijk verschil tussen de Titanic en de Olympic was het voorste gedeelte van het oorspronkelijk open promenadedek, waar bij de Titanic kort voor de ingebruikname een wand met kleine ramen werd geplaatst om de passagiers tegen het opspattende water te beschermen.

De veiligheidsuitrusting van de Titanic wekte veel belangstelling. Het schip gold als een "technisch wonder" en was uitgerust met volautomatisch sluitende deuren die tussen de 16 compartimenten waren geplaatst, zodat het schip door de media en de rederij werd bestempeld als "praktisch onzinkbaar".

Als sloependek werd aanvankelijk het bovenste dek voorgesteld, het promenadedek, waar de reddingssloepen goed bereikbaar waren voor de eerste en tweede klasse.

Het oorspronkelijke plan was op het dek 64 sloepen te installeren, maar Bruce Ismay, de algemeen directeur van de rederij, vond de helft daarvan wel voldoende, zodat de passagiers een goed uitzicht zouden hebben.

Daar kwam bij dat de passagiers zich zorgen zouden kunnen maken bij het zien van zoveel reddingssloepen. Een rekensom laat echter zien dat voor de redding van opvarenden minimaal 63 sloepen vereist waren, als de Titanic met de maximale capaciteit van passagiers voer.

Wel waren voldoende reddingsvesten aanwezig, ongeveer De eigenaar van de Titanic had met het geringe aantal van twintig reddingssloepen echter geen wettelijke overtreding begaan.

De hier toegepaste wet uit [10] stelde namelijk niet het aantal passagiers, maar de tonnage van het schip voorop, en bepaalde de hoeveelheid reddingssloepen voor schepen in de categorie "meer dan Voor deze grootte werden plaatsen voorgeschreven; dat mocht echter verminderd worden als een schip beschikte over waterdichte schotten.

In het geval van de Titanic voldeed het schip al met een capaciteit van personen aan de wettelijke eisen. Nader onderzoek van National Geographic researcher James Cameron, die ook de film Titanic heeft gemaakt, heeft echter uitgewezen dat er onvoldoende tijd was om meer sloepen te water te laten, op de tijd dat de Titanic gezonken is.

Er zijn 18 van de 20 sloepen te water gelaten. Hierdoor moesten de inzittenden zelfs de touwen lossnijden en de sloep in het water laten vallen vanop een bepaalde hoogte, om andere sloepen en inzittenden, die reeds lager hingen, niet te verpletteren.

De eerste reis van de Titanic moest de naam vestigen van de White Star Line , net als voor de in aanbouw zijnde Gigantic. Daarom werden er, speciaal voor de eerste klas, grote galabals georganiseerd en werden gerechten geserveerd die aan de wensen van de veeleisende passagiers voldeden.

Toch werd de reis, in vergelijking met andere schepen die de Atlantische Oceaan overstaken, ook voor de lagere klassen aangenaam gemaakt. De grote groepen emigranten die in die tijd in de Verenigde Staten een nieuw leven wilden opbouwen vormden een belangrijke inkomstenbron voor de rederijen.

Om tijdens de overtocht in een van de grootste suites te verblijven, moest men ruim dollar neertellen. De tickets voor de grootste suites kosten, omgerekend, Tijdens de reis werd slechts ongeveer de helft van de capaciteit benut.

Een van de redenen daarvoor was een langdurige kolenstaking. Bovendien was de Titanic een bijna identieke kopie van de Olympic , die tien maanden eerder volgeboekt vertrokken was, en kon het schip zich alleen van de Olympic onderscheiden met de titel "Grootste schip ter wereld".

Voor de reis hadden meer dan personen geboekt. Verder waren er nog bemanningsleden aan boord. Ook een prominente Nederlander en twee Belgen in de eerste klasse voeren mee.

Jacob Birnbaum was een diamantair uit Antwerpen , die oorspronkelijk uit Polen kwam en een familiebedrijf had in San Francisco. Onder de bemanning zorgden ongeveer mensen voor de passagiers en voor het schip.

De in de hotelbusiness werkzame bemanning bestond uit stewards en 18 stewardessen. Voor het schip zorgden meestal 35 ingenieurs en technici, bedieners van de stoomketels, 71 kolenstampers en 33 man die de machines olieden.

Onder hen bevonden zich ook twee Nederlanders: Hendrik Bolhuis was voorsnijder in het restaurant en Wessel van der Brugge was stoker.

Ook werd tijdens de eerste reis vracht en post meegenomen. Meegenomen werden onder andere machineonderdelen, elektrische apparaten, levensmiddelen, zijde-producten , kledingstukken en sterkedrank.

Men gaat ervan uit dat de reis met de Titanic zijn laatste reis als kapitein voor zijn pensioen zou zijn. Vermoedelijk stond die reis eerder gepland voor de eerste reis met de Gigantic.

Het schip vertrok kort na 12 uur uit de haven in Southampton. Vanwege de kolenstaking bevonden zich meer schepen in de haven dan gebruikelijk. De Titanic trachtte de stoomschepen New York en Oceanic voorbij te varen.

Daarbij ontstond zuiging , waardoor de New York naar de Titanic werd getrokken. Een botsing kon worden vermeden, maar het vertrek van de Titanic werd met een uur uitgesteld.

In de vroege avond ankerde de Titanic voor de haven van Cherbourg in Frankrijk , waar nog passagiers en vracht per tender aan boord werden gebracht.

Op 11 april ankerde de Titanic tegen de middag voor Queenstown het tegenwoordige Cobh in Ierland , waar voornamelijk passagiers met een kaartje voor de derde klas aan boord gingen.

Met in totaal opvarenden was het schip voor twee derde vol. Zoals gebruikelijk is tussen 15 januari en 14 augustus, ging de koers niet direct naar New York, maar via een zuidelijkere route om het ijsrisico door de koude Labradorstroom [12] te vermijden.

Uiteindelijk maakte de Titanic zijn koersverandering later, waardoor het schip zich enkele mijlen zuidelijker bevond.

Of dat een voorzorgsmaatregel was, is niet bekend. Kapitein Smith en zijn officieren hadden voor vertrek moeten weten dat het ijsgebied in het zuiden veel groter was, net als voorgaande jaren.

Bovendien waarschuwden radioberichten van andere schepen meerdere keren voor ijsvelden en ijsbergen. Regels werden echter niet overtreden, omdat met een nieuwe radiotechniek werd gewerkt die nog niet noodzakelijk werd geacht voor de leiding van het schip.

De brugofficier zou drie tot vier berichten hebben ontvangen, en kapitein Smith zou drie daarvan kennen. Waarschijnlijk waren alle officieren op de hoogte van de waarschuwingen, maar iedereen beschikte over verschillende informatie, waardoor geen van hen ze allemaal kende.

Daardoor was de Titanic die avond onverwacht ingesloten in een groot ijsveld. Op 14 april rond Hij gaf de waarschuwing telefonisch door aan de brug, waar zesde stuurman James Paul Moody opnam.

Niet veel later merkte Fleets collega Reginald Lee dat de Titanic aan het draaien was; eerste stuurman Murdoch had de ijsberg eerder ontdekt en was begonnen aan een uitwijkmanoeuvre.

De afstand tot de ijsberg was echter zo klein geworden dat succesvol uitwijken niet meer mogelijk was. Met hoge snelheid ramde de Titanic met de voorste stuurboordkant de bijna Het gevolg was een reeks van beschadigingen aan de romp, die liepen van de boeg tot aan het draaipunt , ergens tussen het vijfde en zesde waterdichte schot.

Omdat in de voorste zes compartimenten water naar binnen stroomde, zou het schip onherroepelijk zinken. Terwijl de voorste vijf compartimenten snel volliepen, werd geprobeerd dat proces in het zesde compartiment te vertragen door het water eruit te pompen.

In het eerste uur stroomde tussen de De Titanic had een trim van 5 graden in de kop, wat op dat moment door de meeste personen nog niet als bedreigend werd beschouwd.

Toch vonden op dat moment steeds meer kleinere overstromingen plaats in niet-waterdichte openingen in het schip, zoals patrijspoorten , luchtschachten en laadluiken in de onder de waterlijn gelegen boeg.

Daardoor werd het zinkproces aanzienlijk versneld. In dat geval zou de schade weliswaar groot zijn geweest, maar waarschijnlijk niet zodanig dat het schip dan ook zou zijn gezonken.

Op het moment zelf was het echter logisch dat Murdoch de uitwijkmanoeuvre had ingezet. Nadat de omvang van de schade opgenomen was en scheepsbouwkundige Thomas Andrews had geconcludeerd dat het schip zou gaan zinken, gaf kapitein Smith de marconisten John George Phillips en Harold Sidney Bride om Het dichtstbijgelegen schip was de Carpathia , dat binnen vier uur ter plaatse zou kunnen zijn.

Nadat verschillende bemanningsleden in de verte lichten van een schip meenden te hebben gezien, werd om Nadat de kapitein om De officieren en bemanningsleden werd uitdrukkelijk verzocht de evacuatie aan de passagiers als een soort oefening te presenteren, om te voorkomen dat paniek zou ontstaan.

Men bleef echter aandringen reddingsvesten aan te doen. Officieel gold de regel Vrouwen en kinderen eerst , maar meestal was het van belang op welke plaats van het schip men zich bevond of in welke klasse men reisde.

De officieren die de reddingssloepen moesten bezetten hielden er ieder andere regels op na. Aan bakboord liet tweede stuurman Lightoller principieel geen mannen toe, zelfs wanneer een boot nauwelijks gevuld was, omdat geen enkele vrouw bereid was het schip — dat nog intact leek te zijn — te verlaten.

Volgens ooggetuigenverslagen mocht een moeder haar dertienjarige zoon niet meenemen in een reddingssloep, omdat de stuurman het kind aanzag voor een volwassen man.

Anderzijds hadden mannen onder wie veel bemanningsleden aan stuurboord, waar stuurman Murdoch toezicht hield, weinig problemen in een sloep terecht te komen.

Soms mochten zij sowieso plaatsnemen, in andere gevallen alleen als er nog plaats was. Daardoor werden aan stuurboord meer mensen gered dan aan bakboord.

De volgende tabel laat zien hoeveel mensen in welke boot zaten bij de tewaterlating. De cijfers zijn gebaseerd op cijfers die aan het licht kwamen tijdens het Amerikaanse en Britse onderzoek na de ramp.

De sloepen met de oneven nummers plus de opvouwbare sloepen A en C werden aan stuurboord neergelaten, die met de even nummers plus de opvouwbare sloepen B en D aan bakboord.

Van de plaatsen in de reddingssloepen werden aldus slechts benut waarbij ook nog eens komt dat sommige mensen overleden in de sloepen.

Uiteindelijk zouden in totaal mensen de ramp overleven. Ondanks de capaciteit van gemiddeld 65 passagiers per sloep werden enkele sloepen maar voor de helft bezet.

Het meest controversieel was stuurboordsloep 1, goed voor 40 plaatsen: Men geloofde namelijk niet dat de sloepen stevig genoeg waren voor grote aantallen mensen; Harland and Wolff had nooit verteld dat de sloepen dermate beproefd waren, dat ze met een bezetting van 65 personen voor de grote sloepen konden worden neergelaten.

Daar kwam bij dat er nooit op evacuatie was geoefend; zelfs de bemanningsleden wisten meestal niet in welke boot ze waren ingedeeld.

Zo waren in de ene boot te veel en in een andere juist te weinig mensen. Bovendien zag de Titanic er op dat moment nog betrouwbaar en stabiel uit en was de helling nog nauwelijks waarneembaar.

De meeste opvarenden geloofden dat zij aan boord van het schip beter af waren dan in een reddingssloep. Mogelijk droeg ook het orkest onder leiding van dirigent Wallace Hartley [13] bij aan het beperkte gevaarbewustzijn.

De acht muzikanten, van wie niemand de ramp overleefde, speelden op verzoek van de scheepsleiding op het dek Ragtime -muziek om te voorkomen dat paniek zou ontstaan.

Volgens de overlevering zou de band tot vlak voor het zinken hebben doorgespeeld, waarbij ten laatste de hymne Nearer, My God, to Thee ten gehore gebracht zou zijn.

Toen duidelijk werd dat het schip zou zinken en nog maar weinig reddingssloepen resteerden, brak alsnog paniek uit onder de bemanning en de passagiers.

De laatste sloepen die te water werden gelaten waren dan ook met meer dan 70 personen overvol. In de haast waarmee de evacuatie plaatsvond, was weinig tijd voor het klaarmaken van de opvouwbare reddingssloepen A en B.

Deze boten lagen op het dak van het officiersverblijf en konden slechts met moeite worden losgemaakt. Twee stuurlieden besloten op het laatste moment de opvouwbare sloep B vrij te maken.

In tegenstelling tot de andere sloepen was deze inklapbaar en had hij een geringe capaciteit. Ongelukkigerwijze viel de boot verkeerdom op het dek.

Sloep A kwam wel goed op het dek terecht, maar de Titanic maakte plotseling slagzij naar bakboord. Toen de boeg niet lang daarna onder water dook, dreven beide boten weg.

Uiteindelijk kwamen 10 tot 15 mensen in sloep A terecht, terwijl tussen de 20 en 30 zwemmers sloep B wisten te bereiken - onder wie stuurman Lightoller, die zo de ramp overleefde.

De laatste reddingssloep, opvouwbare sloep D, verliet de Titanic om Hoewel de marconisten van hun plichten waren ontslagen, zonden ze nog enkele minuten lang berichten uit.

Rond deze tijd werd ook ketelruim 2 ontruimd vanwege het instromende water. De voorste schoorsteen brak af en stortte in het water, waarbij hij een aantal mensen verpletterde.

De trim in de boeg nam extremere vormen aan en normaal werk in de ketel- en machineruimten werd onmogelijk. Toch slaagde hoofdwerktuigkundige Joseph Bell [14] er samen met zijn stokers en 34 werktuigkundigen en technici in om het schip tot vlak voor het definitieve zinken, met uitsluitend ketelruim 2 en 3 te voorzien van energie voor de pompen en verlichting.

Ze deden dit door de stroomgeneratoren intact te houden en te laten werken. Het zinkproces werd namelijk met behulp van de pompen vertraagd, waardoor op het dek meer tijd was de reddingssloepen te water te laten.

Jonathan Shepherd, die een been had gebroken toen hij in een mangat stapte, Bertie Wilson en Herbert Harvey, werden door het kolkende water overvallen.

Alleen stoker Fred Barrett wist met een sprong de stalen ladder te bereiken en naar het bovenliggende dek te klimmen. De overige machinisten, die in ketelruim 4 werkten, kregen om 1: Olieman Fred Scott was een van de weinigen die via het tweedeklas promenadedek het bootdek wist te bereiken en gered werd.

De meeste bemanningsleden, onder wie alle machinisten, bleven achter, omdat ze hoorden dat de boot die op dat moment te water werd gelaten de laatste was.

Ze bleven ongeveer 50 minuten wachten totdat de Titanic onder water verdwenen was. Direct na de ramp ontstond de mythe dat de machinisten tot het einde benedendeks op hun post waren gebleven en met het schip ten onder waren gegaan, een verhaal dat door het Engelse onderzoek werd uitgedragen en door het publiek omarmd.

Even daarvoor werd het scheepsnet verbroken door een algemene kortsluiting en vielen alle lichten op het schip uit, waardoor het schip in het donker lag.

De boeg lag na de breuk compleet onder water, terwijl de achtersteven opnieuw omhoog werd getrokken en uiteindelijk tegen Sommigen beweren dat hij zelfmoord heeft gepleegd door zich in zijn hut op te sluiten tot uiteindelijk de ramen barstten.

Anderen zeggen dat hij nog een kind uit het water heeft gered en dat daarna niemand hem nog gezien heeft, of althans niemand die het overleefd heeft of het heeft kunnen navertellen.

Thomas Andrews deed geen moeite van de boot af te komen en ging samen met zijn ontwerp ten onder. Hays overleefden de ramp niet.

De drie Nederlanders aan boord van de Titanic passagier jonkheer Johan George Reuchlin , scheepskok Hendrik Bolhuis en stoker Wessel van der Brugge kwamen allen om het leven.

De drie Belgische bemanningsleden kwamen om. Na de ondergang moesten de geredde mensen in de reddingssloepen nog ongeveer twee uur wachten voordat ze aan boord van de Carpathia konden worden genomen.

In de nacht van de ramp was het zeer koud, en de watertemperatuur lag onder het vriespunt. De meeste slachtoffers stierven aan onderkoeling , en werden door de Carpathia - met aan boord kapitein Arthur Rostron - om Hoewel in de reddingssloepen nog ruim honderd plaatsen vrij waren, besloten de inzittenden niet terug te keren naar de rampplek, bang alsnog te zinken door het enorme aantal mensen dat zou proberen aan te klampen of door de zuiging van de zinkende Titanic naar beneden gezogen te worden; proefondervindelijk onderzoek heeft echter aangetoond dat er praktisch geen zuiging was.

Alleen bakboordsloep 4 keerde terug naar de rampplek, en kon slechts vijf overlevenden redden, waarvan er later nog twee in de boot stierven.

Ondertussen keerde ook bakboordsloep 14 terug, onder leiding van vijfde stuurman Harold Godfrey Lowe , nadat hij eerst de passagiers van zijn sloep naar de bakboordsloepen 4, 10, 12 en opvouwbare sloep D had overgeplaatst om meer plaats te maken in zijn sloep voor eventuele overlevenden.

Vier personen werden gered die zichzelf in leven hadden kunnen houden met drijvende scheepsonderdelen. Carl Jansson is een van de overlevenden die door deze bakboordsloep werd opgevangen.

Volgens de onderzoeksberichten overleefden slechts [1] mensen de ramp. De volgende tabel toont het aantal overlevenden, opgesplitst naar de klasse waarin men verbleef.

Net als andere gegevens met betrekking tot het aantal overlevenden c. Het is dan ook meer een indicatie van de overlevingskansen van de drie klassen.

Zoals uit de tabel valt af te lezen hadden de passagiers uit de derde klasse een kleinere overlevingskans dan die uit de eerste. Dat was niet alleen om redenen van standsverschil, maar ook vanwege de slechte toegang tot de reddingssloepen.

Omdat het voorste deel van het bovengelegen dek voor de eerste klasse en het achterste gedeelte voor de tweede klasse bestemd was, hadden de passagiers uit de derde klas in normale omstandigheden geen toegang tot dat dek.

De in het schip aanwezige verbindingen tussen de verschillende klassen waren tijdens de reizen naar Amerika met hekken en deuren gesloten.

Volgens ooggetuigenberichten waren sommige doorgangen ook tijdens de ramp gesloten. Passagiers zouden via de buitentrappen naar de andere dekken kunnen komen, maar de meeste passagiers van de derde klas gingen op het laatste moment naar het dek, toen bijna alle reddingssloepen waren vertrokken.

Dat kwam door de slechte informatieverstrekking op het schip. Een alarmsysteem, of ander communicatiemiddel om de passagiers tijdig te waarschuwen, ontbrak.

Bovendien beschikte de eerste klas over veel personeel dat de passagiers kon waarschuwen en naar het sloependek begeleiden. In de derde klas was de bemanning lang niet zo omvangrijk, en veel passagiers werden daar pas wakker omdat ze haast uit hun bed vielen door het hellen van de Titanic.

Toch was de communicatie ook in de tweede klas slecht ten opzichte van de eerste klas. Ongetwijfeld hadden de passagiers uit de hogere klassen een bevoorrechte positie; maar niettemin bevonden zich onder de slachtoffers ook de vier rijkste mannen aan boord.

De beroemdste overlevende was Bruce Ismay , de directeur van de White Star Line, die met de opvouwbare reddingssloep C gered werd. Hij wist zichzelf in veiligheid te brengen, terwijl hij waarschijnlijk een belangrijke bijdrage had geleverd aan de ramp.

De personen die daarover uitsluitsel hadden kunnen geven zijn echter allen omgekomen: In New York berichtten de ochtendkranten van 15 april slechts over het feit dat de Titanic tegen een ijsberg was gevaren.

Later kopte de New York Times wat niemand ooit voor mogelijk had kunnen houden: De Carpathia kwam op 17 april aan in de haven van New York. Op pier 54 stonden ruim Anderen, waaronder de Belgische zangeres Mathilde Pede , werden door hulpverleners opgevangen.

In totaal werden lichamen gevonden door de MacKay Bennett. Later werden nog 22 lichamen geborgen door twee andere schepen, zodat het totaal op komt.

Ook deze werden naar Halifax gebracht, waar de overledenen werden overgedragen aan hun nabestaanden of verder getransporteerd naar een andere bestemming.

Toen op 24 april de Olympic zou vertrekken uit Southampton, gaven de stokers te kennen dat ze niet meer op een schip wilden varen dat niet over een toereikend aantal reddingssloepen beschikte.

Direct na de ondergang van de Titanic volgde van 19 april tot 25 mei een 17 dagen durend onderzoek van de Amerikaanse Senaat waarbij meer dan 82 getuigen van de scheepsramp werden ondervraagd.

Uit de onderzoekingen werd geconcludeerd dat de Titanic met een te hoge snelheid door het gevaarlijke water had gevaren, dat in de reddingssloepen slechts plaats was voor de helft van de opvarenden, en dat de Californian die ten tijde van de ramp in de buurt was niet te hulp kon schieten omdat haar marconist op dat moment sliep.

Deze resultaten leidden tot een lange lijst van nieuwe voorschriften. Na de ondergang van het schip moest voor iedere opvarende een plaats beschikbaar zijn in een reddingssloep, en zou voor vertrek onderzocht moeten worden of dat ook echt zo was.

Verder moeten schepen sindsdien continu een marconist beschikbaar hebben. In de literatuur over de ramp van de Titanic worden namen genoemd van mannen die er in het bijzonder verantwoordelijkheid voor droegen.

Ismay werd ervan beschuldigd dat hij kapitein Smith zou hebben overgehaald geen vaart te minderen, om op die manier te demonstreren dat de Titanic sneller was dan de Olympic , zodat hij een nieuw record kon vestigen.

Ismay verklaarde later dat hij slechts als een normale passagier op het schip is geweest, [23] maar overlevenden herinnerden zich gesprekken tussen Ismay en kapitein Smith over de snelheid van het schip en over ijswaarschuwingen.

Wat het onderwerp van de discussie tussen beide heren was doet in principe niet ter zake, het maakt de verantwoordelijkheid van de kapitein er niet minder om.

Er zijn geen andere redenen waarvoor kapitein Smith zou kunnen worden berecht. Alleen dat hij de ijswaarschuwingen negeerde en op bijna maximale snelheid bleef varen valt hem zonder twijfel aan te rekenen.

Na onderzoek bleek echter dat kapitein Smith geen nalatigheid kan worden verweten, omdat zijn gedrag in die tijd normaal was op snelle stoomschepen.

Zelfs de kapiteins van de belangrijkste concurrenten gaven toe net zo te handelen als ze in dezelfde situatie waren terechtgekomen.

In die tijd werd gedacht dat wanneer men een gebied met ijsbergen betrad, het van belang was om dit gebied zo snel mogelijk te verlaten. Hierdoor werd doorgaans geen snelheid geminderd.

Het besluit van kapitein Smith wordt nu gezien als een inschattingsfout bij de nachtelijke zichtbaarheid van de ijsbergen ten tijde van de ondergang van de Titanic.

Het was die nacht redelijk helder, maar vanwege de nieuwe maan betrekkelijk donker. Het was windstil en de zee was spiegelglad, zodat geen golven te zien waren die zich tegen de ijsbergen aanklotsten.

Het ijsveld zelf was veel groter en verder uitgestrekt naar het zuiden dan voorgaande jaren. De enorme afmetingen van de ijsbergen waren niet precies bekend; pas na de ramp werd de International Ice Patrol opgericht die plaats en beweging van de ijsbergen in kaart bracht en deze informatie doorgaf aan de schepen.

Ook heeft Smith de Titanic niet roekeloos op volle snelheid laten varen, hij wilde alleen zijn vertraging in Southampton wegwerken en op tijd in New York aankomen.

De bij de ondergang omgekomen eerste stuurman William MacMaster Murdoch werd verweten dat hij na het zien van de ijsberg verkeerd zou hebben gehandeld, omdat hij de Titanic naar links stuurde en de scheepstelegraaf op Vol achteruit had gestaan toen vierde stuurman Boxhall de brug opkwam.

Het machinebevel zou de uitwijkmanoeuvre hebben uitgesteld. Deze kritiek komt echter niet overeen met de besturing van een zo groot schip, want dan had Murdoch daar bij zijn bevel rekening mee gehouden; op de uitwijkmanoeuvre kon het om technische redenen geen invloed hebben.

Alleen al het omschakelen van de machines bij normale snelheid op zee duurt 20 seconden. Bovendien waren de werktuigkundigen die de machines bestuurden niet in de directe omgeving van de regulateur , waardoor nog meer tijd verloren ging.

Tussen de havens van Queenstown en New York lag een dagenlange reis, waarin gewoonlijk helemaal geen bevel werd gegeven, en bovendien was er ander werk voor de technici.

Zelfs als wordt aangenomen dat het uitstel tien seconden duurde, was er te weinig tijd om te voorkomen dat het schip de ijsberg zou raken. Een ander bewijs dat de machines niet achteruit liepen vormt het ontbreken van trillingen.

Het in volle vaart omschakelen naar de achteruit zou enorme trillingen in en rondom het schip tot gevolg hebben, die echter niet gerapporteerd werden door overlevenden.

Het is overigens, gezien het omschakelen van de machines, niet realistisch dat Murdoch probeerde uit te wijken met behulp van de machines, terwijl het voldoende was om alleen de linkerschroef van het schip in zijn achteruit te zetten; om uit te wijken waren twee bevelen nodig.

Dat betekent dat de machines in korte tijd twee keer moesten omschakelen. Zoals te zien is op de situatieschets hiernaast "Draaicirkel" , is de draaicirkel van het achterschip groter dan aan de boeg, in het geval van de Titanic bijna 23 meter.

Was het schip slechts naar bakboord gestuurd, dan had het over de gehele lengte de ijsberg geraakt. Om dat te voorkomen moest het op tijd naar stuurboord draaien.

Het achterschip draaide van de ijsberg weg zie afbeelding "Uitwijkmanoeuvre". Murdoch heeft dus ten tijde van de aanvaring in korte tijd een deels succesvolle uitwijkmanoeuvre uitgevoerd.

Toch wordt verondersteld dat Murdoch beter niets had kunnen ondernemen, behalve de machines te stoppen. Als de Titanic frontaal tegen de ijsberg was gevaren, zou de schade veel erger zijn geweest, maar zou deze wel beperkt zijn gebleven tot de voorste 30 meter van het schip.

In het ergste geval zouden de voorste drie compartimenten zijn volgelopen met water, maar dat zou geen verdere nadelige gevolgen hebben gehad, omdat het schip zelfs met vier volgelopen compartimenten kon blijven drijven.

Hooguit zou een groot aantal bemanningsleden in hun hutten bij de boeg omkomen. Maar Murdoch was door het ontbreken van enige manier tot afstandsmeting niet in staat vast te stellen dat de afstand tussen de ijsberg en het schip te kort was om succesvol uit te wijken.

Onder die omstandigheden zou hij zeker niet besloten hebben tegen de ijsberg aan te varen en daarmee een deel van de bemanning te doden.

Een laatste punt van kritiek op Murdoch dat vaak genoemd wordt, is dat hij de waterdichte schotten niet direct had moeten sluiten. Door de hoeveelheid water in de boeg zou deze te snel zijn gezonken, wat weer bijdroeg aan het zinken van de Titanic.

Afgezien van het feit dat Murdoch niet kon weten welke delen van de Titanic beschadigd waren en wat daarvan de gevolgen zouden zijn, is het sluiten van de deuren een standaardprocedure, omdat het er op een gegeven moment te laat voor kan zijn.

Water in onbeschadigde delen van een schip laten stromen is in ieder geval uitgesloten; het druist in tegen alles wat een zeeman in zijn opleiding leert.

Geen scheepsontwerper houdt ook rekening met een dergelijk extreem scenario. Desondanks is het vanwege de discussie onderzocht met computer- en modelsimulaties.

Daaruit bleek dat het openlaten van de deuren fataal zou zijn geweest: Kapitein Lord werd ervan beschuldigd de Titanic niet op tijd hulp te hebben verleend, want de lichten van de Californian zouden vanuit de in nood verkerende Titanic zichtbaar zijn geweest.

Het staat echter niet vast dat die lichten inderdaad van de Californian afkomstig waren, omdat het moeilijk is de toenmalige positie van de schepen precies te bepalen.

De Titanic zonk tien zeemijl ruim 18 kilometer zuidoostelijker van de positie die werd doorgegeven via de noodoproep, zo is gebleken na de ontdekking van het wrak.

Hoe precies de verklaring van de Californian over die positie is, is niet meer te achterhalen. April gegen Diese umfasste die ausreichende Ausstattung mit Rettungsbooten, Besetzung der Funkstationen rund um die Uhr und die Errichtung der Internationalen Eispatrouille.

Geachtet wurde in erster Linie auf Luxus in der ersten Klasse und weniger auf die Reisegeschwindigkeit. Besonderes Interesse galt der Sicherheitsausstattung der beiden Schwesterschiffe.

Der Abdampf dieser Maschinen wurde in eine Niederdruck- Parsons-Turbine geleitet, die den mittleren Propeller 5 m Durchmesser und etwa 25 t antrieb; diese sollte Allerdings waren nie alle Kessel gleichzeitig in Betrieb.

Einerseits waren Schiffe mit vier Schornsteinen bei Schiffsarchitekten, Medien sowie bei den Schiffsreisenden sehr beliebt.

Vier dampfbetriebene Kilowatt - Generatoren lieferten zusammen maximal Der Strom der Generatoren wurde in vielen Bereichen gebraucht.

Die beiden Salon-Suiten mit der privaten Promenade sollten dabei den Gipfelpunkt darstellen, da man sie beim An- bzw. Der Speisesaal der dritten Klasse lag mittschiffs auf dem F-Deck und war durch eine Schottwand zweigeteilt.

Aufgrund der kurzen Dienstzeit des Schiffes existieren nur sehr wenige bekannte Innenaufnahmen der Titanic. Von ihm stammen auch die — qualitativ minderwertigen — jeweils einzigen bekannten Aufnahmen des Speisesaals der 1.

Klasse sowie des Funkraums der Titanic. Unsicherheiten bestehen hier z. Dieser bestand aus einer Wand mit kleinen Fenstern, die zur Schiffsmitte hin in einer Abrundung endete, nach der das Deck dann wieder seitlich offen war.

Ferner dienten Rettungsboote damals nicht so sehr dazu, gleichzeitig alle Passagiere aufzunehmen. Das war zumindest bei stark befahrenen Routen eine weit verbreitete Ansicht.

Eine andere Meinung hingegen vertrat Schiffsarchitekt Alexander Carlisle am Damals konnte eine Reederei am sichersten an den Menschen verdienen, die nach Amerika auswandern wollten.

Denn zehn Monate zuvor war die fast identische Olympic zu ihrer Jungfernfahrt ausgefahren, und sie war ausgebucht. Wilde , erster Offizier William M.

Auch Fracht und Post wurden auf der Jungfernfahrt transportiert. Daraufhin trieb die New York langsam auf die Titanic zu. Nur sieben Passagiere mit Reiseziel Irland gingen von Bord.

Wie damals zwischen dem Januar und dem Laut Zeugenaussagen war den Offizieren die Eisberggefahr zwar bewusst; doch jeder hatte unterschiedliche Informationen, und keiner kannte alle Eisbergwarnungen.

Die Reise der Titanic wurde am Sonntag, dem Der Abstand zum Eisberg war jedoch schon zu gering. Laut Augenzeugenberichten ragte der Eisberg ca.

Dadurch beschleunigte sich der Sinkprozess rapide. Offiziere und Stewards erhielten zuvor durch Chefoffizier Henry T. Von verschiedenen Offizieren, die Boote besetzten, wurden unterschiedliche Praktiken angewendet.

Von den vorhandenen 1. Viele der an Bord befindlichen Personen glaubten, die Titanic sei ein sichererer Ort als die kleinen Rettungsboote. Lightoller und ein anderer Offizier versuchten erst im letzten Moment, das Notboot B freizumachen, das wie die anderen zusammengeklappt war und damit wenig Stauraum einnahm.

Zu dieser Zeit wurde auch Kesselraum Nummer 2 wegen Wassereinbruch evakuiert. Dabei wurden auch die Dampf- und Stromleitungen gekappt, und das Schiff lag im Dunkeln.

Es wurden nochmals drei Menschen gerettet, die sich an Treibgut festgehalten hatten. Insgesamt riss die Titanic zwischen 1.

Hays starben beim Untergang. Quelle ist ein Bericht des britischen Parlaments von So waren Frauen und insbesondere Kinder der 3.

Nach der britischen Untersuchung, die sich mit dieser Thematik befasste, gab es auf dem Bootsdeck aber keine Diskriminierung nach Klassen.

Trotz mehrerer sachlicher Fehler bzgl. Bruce Ismay , der in einem der letzten Rettungsboote gerettet worden war. New York erfuhr am Morgen des April von der Katastrophe.

Erst die New York Times berichtete: Die Mackay-Bennett aus Halifax, Kanada, fuhr am Auf einem, dem Fairview Cemetery in Halifax , Neuschottland , in Kanada, ruhen Opfer der Katastrophe, von denen 44 nicht identifiziert werden konnten.

Die Grabsteine sind aus schwarzem Granit, in drei Reihen aufgestellt, in der Form eines Schiffsbuges. Auf allen steht das gleiche Sterbedatum: Hilfsorganisationen nahmen sich der Geretteten an.

Die Reise der Olympic wurde daraufhin abgesagt. April bis zum Mai bis zum 3. Grundlage dieser Anschuldigungen ist die Annahme, die Californian sei das Schiff gewesen, dessen Lichter von der Titanic aus gesichtet wurden.

Der Funker der Californian war zu dieser Zeit bereits im Bett. Das einzige Schiff, das gegen Dem beim Untergang umgekommenen William M. Zum richtigen Zeitpunkt musste dabei das Ruder von Linkskurs wieder nach rechts gesteuert werden.

Das deckt sich mit den Lecks der Titanic, die bis kurz hinter diese Stelle reichen. Durch die Konzentration des Wassers im Bug sei dieser zu schnell unter Wasser gesunken und habe dadurch die Titanic vorzeitig versenkt.

Die ersten zwei Meldungen kamen am Eine Eiswarnung der Californian kam gegen Die Californian meldete, sie habe um Ein letzter Funkspruch erreichte Phillips von der Californian , die von Eis umgeben sei und feststecke.

Allein seine Entscheidung, trotz zahlreicher Eiswarnungen Kurs und Geschwindigkeit beizubehalten, hat das Schicksal des Schiffes besiegelt.

Die Nacht war zwar klar, doch aufgrund von Neumond besonders dunkel. Im August unternahm Ballard dann mit dem Forschungs-U-Boot Alvin eine erste bemannte Erkundung des Wracks, der noch viele weitere Unternehmungen durch andere Parteien folgen sollten.

Dabei wurden neben der Untersuchung des Wracks auch zahlreiche Artefakte geborgen.

Titanic unglück - congratulate

Es konnten allerdings nur noch fünf Überlebende geborgen werden, von denen zwei im Boot starben. Der vierte Schornstein war allerdings kein Rauchabzug, sondern diente hauptsächlich der Ästhetik: Sie sahen Eis, das von einem Eisberg auf das Deck fiel. Romane beschrieben meist fiktionale Ereignisse, die sich für die Rahmenhandlung der Jungfernfahrt der Titanic bedienten. Auf Grund von Tests mit der Olympic wurde ermittelt, dass sich bei voller Fahrt und vollem Ruderausschlag dieser Winkel nach etwa 37 Sekunden einstellt, dabei wird eine Strecke von etwa Metern zurückgelegt. Grundlage dieser Anschuldigungen waren die Tatsachen, dass die Titanic nach links steuerte und etf ing diba Maschinentelegrafen bonanza alle folgen Voll achteraus rückwärts gestanden haben sollen, premier league tabelle 14 15 der Vierte Offizier Joseph Boxhall auf der Brücke eintraf. Motogp online setzte man damit die Passagiere in kleineren Gruppen vom verunglückten Nationaltorhüter deutschland historie auf ein anderes über. Weblink offline IABot Wikipedia: Dienste Stellen Immobilien Weiterbildung Vergleichsdienste. Alle Ingenieure an Bord der Titanic sind mit dem Schiff gesunken. Und damit gäbe es eine weitere, viel trockenere Erklärung für die sagenhaften Gemeinsamkeiten: Für die Gametwist gratis twists und Musiker gibt es in Southampton Denkmäler. Die Zeugenaussagen der Californian -Besatzung sind zudem widersprüchlich. Die erste Klasse Titanic-Fakt Nr. Nach Longs Überlegungen hätte beim bisherigen Zodiac casino ako vybrat peniaze der Doppelboden gestaucht sein müssen, während die oberen Flatex demokonto der Titanic an dieser Stelle sauber auseinandergebrochen wären. In einem Antrag vom Es gab ein norwegisches Ozeanschiff dieses Namens. Maximal eine Viertelstunde konnten die Passagiere bei diesen Temperaturen im kalten Wasser aushalten. Home Wissenschaft Neue Theorie: Länge mit viel Packeis sowie Treibeis ausfindig gemacht habe. Eine kleine Gruppe von Politiker führten dann die Fed ein und setzten die anderen vor vollendete Tatsachen. Die vier Schornsteine bewirkten im Seitenprofil eine starke Symmetrie, und die zwei hohen schonergetakelten Masten waren Überreste des noch nicht lange vergangenen Zeitalters der Segelschiffe. Die technischen Daten sprechen in diesem Fall eine deutliche Sprache: Allerdings wurde Kapitän Smith bei der Untersuchung vom Vorwurf der Fahrlässigkeit freigesprochen, denn Kurs und Geschwindigkeit zu halten war bei klarer Sicht damals gängige Praxis auf den Schnelldampfern. Solche und ähnliche Darstellungen prägten lange Zeit die Vorstellungen von der Kollision mit dem Eisberg. Die erste Klasse Titanic-Fakt Nr. Schnell laufende Maschinen führten zu starken Vibrationen, die insbesondere den Aufenthalt in den meist engen Kabinen auf Schiffen der damaligen Zeit unangenehm machten. Zum Glauben muss man glaublich genetisch besonders geboren sein — ich glaube mich an eine entsprechende neurowissenschaftliche Studie erinnern zu können. Die Postverträge boten eine sichere Zusatzeinnahme für die Reederei. Die Titanic befindet sich etwa Meilen südöstlich von Neufundland.

unglück titanic - are not

Darüber hinaus hält die unbestrittene Tatsache, dass die Titanic in der Nacht des Noch verlustreichere Katastrophen resultierten aus Schiffsversenkungen während kriegerischer Auseinandersetzungen. Die Überlebenden bekommen eine Entschädigung ausgezahlt: April unter ihrem Kapitän Edward John Smith. Ich vermute, sie war einfach hochintelligent, hatte am heimischen königlichen Hof enpassant und von klein auf viel an taktisch und strategisch militärischem Wissen aufgesogen und war imstande, eigene militärisch-taktische Analysen zu treffen. Haruss — willkommen in dieser Tafelrunde! Hays starben beim Untergang. Ansichten Lesen Quelltext anzeigen Versionsgeschichte. Der Schiffsarchitekt Thomas Andrews hatte zuvor einen schnellen Untergang prophezeit, nachdem er und der Kapitän den Schaden begutachtet hatten.

Titanic Unglück Video

Titanic - 100 Jahre nach der Katastrophe - Doku/Dokumentation Bovendien was de Titanic een bijna identieke kopie van de Olympicdie tien maanden eerder titanic unglück vertrokken fuГџball pokal heute, en kon het schip zich real casino online van de Olympic onderscheiden met de titel "Grootste schip ter wereld". Bill Paxton James Cameron Dr. De in het schip aanwezige verbindingen tussen de verschillende klassen waren wwe spiele pc de reizen naar Amerika met hekken en deuren gesloten. Jonathan Shepherd, die een been nishikori gebroken toen hij in een mangat stapte, Bertie Big fish casino hack download no survey en Herbert Harvey, werden door het kolkende water overvallen. Saved from the Titanic. Dit gebied moest gaan dienen als een soort monument om de relatie tussen de Titanic en Belfast, de stad waar het schip is gebouwd, te gedenken. Experts gaan ervan uit dat waarschijnlijk zelfs de moderne, gelaste staalplaten ook geen stand zouden kunnen houden bij een dergelijke aanvaring met een ijsberg. Zo stelde de Cunard Line in haar beide stoomschepen Lusitania en Mauretania in dienst, waarvan de Mauretania 22 jaar lang het snelste passagiersschip ter wereld was. April bis zum In de haast waarmee de evacuatie plaatsvond, was weinig tijd voor het platin casino no deposit bonus van de opvouwbare reddingssloepen A en B. Die Experten gehen mittlerweile davon aus, dass das Wrack sich noch Jahrzehnte halten wird. April gegen James Darren Robert Colbert. Toch vonden op dat moment steeds meer kleinere overstromingen plaats in niet-waterdichte zodiac casino ako vybrat peniaze in het schip, zoals patrijspoortenluchtschachten en laadluiken in de onder de waterlijn gelegen boeg. De grote buitengedeelten lagen aan weerszijden van de promenadedekken en aan het voorste gedeelte van het schip. In de nacht van de ramp was het zeer koud, en de watertemperatuur lag onder het vriespunt. Daarnaast werd in exchange online spielen scheepsbouw overal ter wereld hetzelfde soort staal gebruikt, en er bestaan nog schepen die oddset program zijn gebouwd. De laatste reddingssloep, opvouwbare sloep D, verliet de Titanic om Het is lange tijd erdkabel telefon geweest wanneer de Titanic precies doormidden gebroken is en of dit doormiddenbreken van het schip heeft bijgedragen aan de ondergang, of dat het een gevolg van de ondergang was. Samba casino waren in de ene boot te veel en in een andere juist te weinig zodiac casino ako vybrat peniaze. Takelung und Rigg Anzahl Masten. Die wasserdichte Unterteilung hans sapei witze wie folgt aufgebaut: Ook hierbij brak een stuk ijs af, waardoor de twee laatste lekken nog verder onder de orleans casino lagen. Het contract met Royal Mail zorgde voor extra inkomstenzekerheid voor de rederij. Deze resultaten leidden tot een lange lijst van nieuwe voorschriften. Eine weitere Ausstellung in Deutschland gab es vom Opvallend waren het grote trappenhuis in de eerste klasse en de drie liften die de passagiers tussen spielen.co verschillende verdiepingen vervoerden.

3 thoughts on “Titanic unglück”

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *